MKS "Świt" Ćmielów

        Początki sportu w Ćmielowie sięgają czasów międzywojennych, kiedy to grupy chłopców grywały w piłkę na miejscowych placach i okolicznych błoniach, popisywały się umiejętnościami pływackimi na rzece Kamiennej. Bardziej zamożni, posiadający rowery, ścigali się po miejscowych brukowych ulicach. Zorganizowaną formę sportowi ćmielowskiemu nadał Związek Zawodowy Ceramików, reprezentujący interesy klasy robotniczej i działający na terenie fabryki porcelany. W ramach pracy koła Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (TUR) rozwijała się akcja oświatowo- kulturalna i sport. Ta działalność wpłynęła na powstanie w 1935 roku Fabrycznego Klubu Sportowego . Ćmielów., w którym uprawiano piłkę nożną , lekkoatletykę a także boks.
        Wybuch wojny przerwał oficjalną działalność klubu, ponieważ obowiązywał zakaz urządzania imprez sportowych, jednak nie przerwał uprawiania w nim sportu. Nad rzeką Kamienną odbywały się mecze piłkarskie, organizowane potajemnie i sporadycznie także z udziałem zawodników ze Skarżyska, Starachowic i Ostrowca Św.
        Organizatorami i duszą tych spotkań byli Jan Masłowski, Edmund Wójcikowski i Julian Szymla. W stworzonej przez nich drużynie grali partyzanci walczący z okupantem m.in. Henryk Czapczak z oddziału Armii Krajowej - zawodnik Kolejarza Poznań - późniejszy reprezentant Polski. W meczu ze Skarżyskiem zakończonym zwycięstwem drużyny z Ćmielowa 16:1, Czapczak strzelił 15 bramek.
        W lecie 1943 roku na łąkach ćmielowskich odbył się nieoficjalny mecz pomiędzy zawodnikami KSZO a zawodnikami z Ćmielowa. W zespole z Ćmielowa grali m.in. Marian Bednarski, Jerzy Stefański, Jerzy Pięciński, Czesław Dańko, Marian Witkowski, Henryk Koza,Józef Kowalczyk, Henryk Głębicki, Roman Ładygowski.
        Po zakończeniu II wojny światowej w nowych realiach politycznych zaczął funkcjonować Klub Sportowy . Budowlani., który w 1951 roku zmienił nazwę na "Unia". Drużyna piłkarska KS .Budowlani. Ćmielów przystąpiła do rozgrywek w 1947 r. Pomimo trudnej powojennej sytuacji grupa zapaleńców z powodzeniem brała udział w rozgrywkach piłkarskich. Brak odpowiedniej bazy sportowej i sprzętu nie zniechęciły piłkarzy do czynnego udziału w treningach i rozgrywkach ligowych. Drużyna ćmielowska w tym okresie przedstawiała się następująco: Bukała Stanisław, Dębniak Henryk, Moroń Józef, Dziewięcki Bogdan, Embingier Włodzimierz, Kowalczyk Józef, Bieńkowski Ryszard, Szałapski Zygmunt, Rutkowski Wacław, Wożniak Henryk, Grzebień Wacław.
        Jednym z najważniejszych zadań stojących przed pierwszym sekretarzem "Unii" Ćmielów Leonardem Wenclem i innymi działaczami było wybudowanie stadionu. Do budowy przystąpiono w 1952 roku. Mając zapewne na względzie charakter przyszłego stadionu, czyli sportowo- rekreacyjny, na jego miejsce wybrano pobliski las. Zarząd spółki leśnej przekazał na ten cel 4 ha. Po wykarczowaniu tej przestrzeni wytyczono boisko główne i treningowe oraz wokół płyty głównej usytuowano wąską bieżnię.
        Nazwa klubu "Unia" funkcjonowała do 8 listopada 1957 roku, kiedy to w Prezydium Rady Narodowej w Kielcach zarejestrowano Klub Sportowy "Świt" Ćmielów, którego zasadnicza nazwa funkcjonuje po dzień dzisiejszy. Nowopowstały klub był kontynuatorem działalności poprzednich klubów i opierał się na ich bazie.

        Pierwszy skład Zarządu Klubu był następujący:
prezes - Adamski Stanisław
wiceprezesi - Krzak Mieczysław, Niemiec Tadeusz, Gradzikiewicz Adolf
sekretarz - Sajur Józef
skarbnik - Witkowski Leopold
gospodarz - Embinger Zdzisław
członkowie - Dubik Jerzy, Zygmunt Wójcikowski, Gajewski Stefan.
        Nowopowstały Zarząd Klubu postanowił w 1958 roku wybudować budynek socjalny.
        Podejmowanie inicjatywy, o której wyżej wspomniano, nie byłoby możliwe bez odpowiedniej pomocy finansowej Zakładów Porcelany .Ćmielów. i wsparcia z central sportowych państwa. Zakład przeznaczał dla klubu wyroby swojej produkcji, jako pewną formę wynagrodzenia za mecze. Porcelana sprzedawana była również przez działaczy na różnego rodzaju festynach i odpustach, a uzyskane w ten sposób środki przeznaczone były na potrzeby klubu.
        Działalność klubu sportowego w małej społeczności lokalnej nie przebiegałaby prawidłowo, gdyby nie zaangażowanie oraz oddanie dla niego i sportu grupy działaczy. Ludzie ci związani byli z ćmielowskim klubem od lat, poczynając często od kariery zawodniczej , przez pomoc przy szkoleniu młodzieży, by oddać się w końcu społecznej pracy działacza sportowego. Nie sposób wymienić wszystkich animatorów sportu ćmielowskiego. Od 1945 przez ponad 50 lat związany był ze "Świtem" Pan Mieczysław Lipiec. Duże zasługi w latach 50 i 60 . tych przypisać należy wieloletniemu prezesowi klubu Zdzisławowi Enbingerowi. Oprócz nich zasłużonymi postaciami dla ćmielowskiego klubu byli: Ryszard Bińkowski, Stanisław Antoniewski, Kazimierz Góra. Wśród pozostałych prezesów należy wymienić : Edmunda Kunysza, Janusza Kalitę, Michała Mendyka, Zbigniewa Niedbałę, Tadeusza Chmielewskiego, Wojciecha Winka, Jana Stachowicza i Piotra Chodakowskiego.
        Od powstania do chwili obecnej ćmielowski klub jest jednosekcyjnym klubem piłkarskim. W omawianym okresie zespół seniorów występował z różnym powodzeniem na kilku szczeblach rozgrywek piłkarskich w Polsce. Na przełomie lat 40 i 50 .tych piłkarze "Budowlanych" i "Unii" grali z powodzeniem w rozgrywkach B-klasy, zapewniając sobie awans do wyższej klasy rozgrywek. W 1952 rywalizowali między innymi z "Ogniwem" i "Kolejarzem" Skarżysko, "Spójnią" Sandomierz, "Stalą" Ostrowiec. Dobre wyniki ćmielowskiego klubu w tym okresie związane są z pracą szkoleniową instruktora Wacława Krygiela. Instruktor ten - to znana postać w piłkarskim światku Ostrowca i Ćmielowa, wychowawca wielu pokoleń piłkarzy, wyszukujący talenty na boiskach podwórkowych.
        Bliskość Ostrowca i Ćmielowa powoduje, że bardzo częstym zjawiskiem jest praca szkoleniowców ostrowieckich w ćmielowskim klubie.
        W omawianym okresie, poza wspomnianym już trenerem Wacławem Krygielem, swoimi doświadczeniami dzielili się tu: Olszewski Jerzy (1960-1962), Franciszek Pytel ( 1963-1965), Marek Góra ( w latach 1966- 1970 ), Bohdan Drzyzga ( 1970- 1975 ) i Jerzy Ociesa (1975-1979). Kolejnymi trenerami byli: Marek Krajewski, Sławomir Góra, Stefan Sulik, Stanisław Pajda, Paweł Rybus, Dariusz Piętka, Sławomir Kapsa, Stanisław Paluch, Marek Pastuszka, Robert Tomczyk, Grzegorz Sołtykiewicz a obecnie Piotr Paszyński.
        Pod opieką Marka Góry "Świt" osiągnął dwa znaczące sukcesy wywalczając w sezonie 1969/1970 awans do A- klasy oraz wystąpił w finale wojewódzkim Pucharu Polski a w sezonie 1971/1972 wywalczył awans do klasy okręgowej. Zespół występował wtedy najczęściej w następującym składzie: Kazimierz Bancer, Dominik Rutkowski, Władysław Szałapski, Józef Nawrot, Tadeusz Stan, Tadeusz Chmielewski, Jan Bukała, Adam Starzewski, Jan Ziółkowski, Jacek Polaczkiewicz, Bolesław Siurek, Edward Wanat, Syropiatko Zdzisław, bracia Henryk i Wiesław Tomczyk i Piątkowski Zdzisław.
        Po zmianach administracyjnych Polski w 1975 roku Ćmielów znalazł się w województwie tarnobrzeskim, a "Świt" grał w wojewódzkiej klasie okręgowej.
        Opieranie kadry pierwszego zespołu na wychowankach powodowało zainteresowanie klubem ze strony środowiska, dlatego na mecze przychodziło wielu kibiców, żywo reagując na przebieg wydarzeń na boisku. Mecze były również okazją do przyjścia na stadion całych rodzin, które na niedzielny spacer udawały się na położony w lesie obiekt. Do końca lat 80-tych klub funkcjonował zgodnie z zasadami wypracowanymi w poprzednich latach.
        Podsumowując omówiony okres lat 1945 - 1990 należy stwierdzić, że był to udany etap dla "Świtu". Centralne finansowanie sportu w Polsce, funkcjonowanie większości klubów przy zakładach pracy, stwarzało korzystny klimat dla rozwoju kultury fizycznej. Doświadczył tego ćmielowski klub, który w tym czasie nie miał większych problemów finansowych.
        Po roku 1990 wraz z przemianami społeczno - politycznymi i gospodarczymi klub zaczął działać w realiach gospodarki rynkowej. Zmieniły się zasady finansowania sportu, a więc ćmielowskiego klubu, zmuszając działaczy do pozyskania sprzymierzeńców i sponsorów. W 1995 roku klub otrzymał dotację z Urzędu Miasta i Gminy oraz rozpoczął działalność gospodarczą w postaci sklepu z porcelaną. Klub w tym okresie zmieniał nazwę z ZKS na MZKS aż w końcu na MKS ( Miejski Klub Sportowy ).
        Drużyna seniorów w tym okresie dwukrotnie awansowała z okręgówki do IV ligi w sezonach 1995/1996 oraz 2002/2003 a jej trzon stanowili piłkarze z Ostrowca przez co drużyna straciła charakter .drużyny środowiskowej.. W latach 2000 . 2007 drużyna grała z różnym powodzeniem w IV i okręgowej lidze a także w A klasie. W roku 2002 klub powrócił do szkolenia młodzieży w grupach juniorskich co spowodowało,że po kilku latach większość w drużynie seniorów stanowili zawodnicy z gminy Ćmielów.
        Do najważniejszych wydarzeń w kilkudziesięcioletniej działalności klubu należy zaliczyć awans podopiecznych Jerzego Ociesy do IV ligi międzywojewódzkiej w sezonie 1979/1980, udział w finale Pucharu Polski na szczeblu województwa w roku 1969 a także towarzyski mecz z mistrzem Polski "Widzewem" Łódź w roku 1984.
        Natomiast najwybitniejszymi wychowankami byli: Humański Jan, który w sezonie 1966/ 1967 grał w III ligowym Starze Starachowice, Fudala Stanisław w latach 1966-1968 występował w Błękitnych Kielce, Rokita Stanisław występował w latach 70 .tych w III ligowym KSZO Ostrowiec, Kołat Marcin występował w połowie lat 90 .ych w II ligowej Stali Stalowa Wola.


                                                                      Opracował . Dariusz Piętka